Zij zijn enthousiast!
Jeanine Beeftink
Geïnspireerd door verhalen, klaar voor haar eigen stap
Het begon met de enthousiaste verhalen van een vriendin. Die had het jaar ervoor deelgenomen aan een Pensioen in Zicht-training op Mallorca en kwam terug met een koffer vol verhalen over de Pensioen in Zicht training. Jeanine Beeftink hoorde dit aan en wilde zelf ook graag op training. Ze is zich nu aan het oriënteren om vervroegd met pensioen te gaan, en het voelde als het juiste moment om bewust stil te staan wat allemaal nodig is om dit goed te doen.
Mallorca had haar voorkeur, eerlijk is eerlijk, maar dat werd niet vergoed door haar werkgever. De varianten in Nederland gelukkig wel, en Jeanine schreef zich in voor “PIZ Natuur ervaren” in Nunspeet.
Een volle agenda vraagt om aandacht
Jeanine werkt zestien uur per week voor haar werkgever, het Rijksvastgoedbedrijf, verdeeld over drie dagen. Daarnaast draait ze twee dagen haar eigen praktijk in voetreflextherapie. Klinkt overzichtelijk, maar door omstandigheden voelt het steeds vaker als veel. Met 61 jaar ervaart Jeanine overgangsklachten, ze is mantelzorger voor haar moeder en haar partner, en daarnaast is haar gezichtsvermogen haar hele leven al beperkt. Dat maakt dat haar werkzaamheden veel energie vragen en het verwerken van informatie soms extra moeite kost.
“Het kost gewoon meer dan het bij anderen kost,” zegt ze daarover.
De rekensom was al gemaakt. Het financiële plaatje is helder, al blijft het in de praktijk complex. Een financieel adviseur gaf haar daarbij nog een waardevolle tip over de pensioenopbouw wanneer je ruim voor de pensioengerechtigde leeftijd stopt. “Het wordt alsnog een hele puzzel,” voegt Jeanine toe, “maar het helpt wel om overzicht te houden in de keuzes die je moet maken.”
En het verlangen is groot: stoppen met haar dienstverband en verder bouwen aan haar praktijk. Met pensioen gaan betekent voor Jeanine geen stilstand, maar ruimte. Ruimte om meer balans te vinden en te doen wat echt belangrijk voor haar is. Dat gevoel werd nog sterker na een ingrijpende gebeurtenis: het overlijden van een kennis die bijna met pensioen zou gaan. “Dat zette me echt aan het denken,” vertelt ze. “Het maakte de wens om er nu iets van te maken alleen maar urgenter.”
Geen grote verwachtingen, wel mooie bevestigingen
Ze stapte de training in zonder bijzondere verwachtingen. Ontspanning, goede informatie, leuke mensen, dat was genoeg. En toch raakten een aantal inzichten haar meer dan ze had voorzien. Met name het thema van betekenis en werk bleef hangen. Hoe mensen hun identiteit koppelen aan hun baan: de erkenning, de status, het netwerk, de collega’s, de structuur. “En dan valt dat allemaal weg. Hoe is dat voor jou?” Het zijn geen schokkende vragen, maar wel vragen die je even doen stilstaan. Voor Jeanine waren het geen echte eye-openers, maar eerder waardevolle bevestigingen. “Je wéét het wel, maar het is goed om het weer scherp te hebben.”
Het belang van gezonde gewoonten, je netwerk actief onderhouden, nadenken over hoe je de laatste jaren van je loopbaan wilt invullen. Het zijn thema’s die in haar ogen veel eerder aan bod zouden mogen komen. “Er is in het werk nog weinig aandacht voor die overgang, terwijl het zo’n bepalende periode is.”
De gitaar en het bos
Als we Jeanine vragen wat het meest is bijgebleven, dan is dat de trainer zelf. Die leidde elk programmaonderdeel in op zijn gitaar, zingend. “Dat was erg verrassend,” lacht Jeanine. “Op een heel fijne manier.”
En dan de buitenoefeningen. Het bos in, bewegen, de gedachten losgooien tussen de bomen. “Dat vond ik heerlijk. Even de benen strekken, letterlijk en figuurlijk.”
Ze heeft de gegevens van de training inmiddels al doorgestuurd naar collega’s. Want als er iets is wat Jeanine heeft meegenomen, dan is het dit: je hoeft het niet alleen uit te zoeken. En het is nooit te vroeg, maar zeker ook nooit te laat om bewust na te denken over wat er komen gaat.
